W praktyce obciążenie indukcyjne można traktować jako szeregowe połąŹczenie indukcyjności L i rezystancji R. Narastające zbocze impulsu włączaŹjącego powoduje wzrost prądu kolektora do wartości ustalonej. Na rys. 2.55b jest widoczny wpływ inercyjnego oddziaływania indukcyjności na prąd kolektora. Wpływ ten jest widoczny szczególnie wyraźnie, gdy stała czasowa t =-jr Jest większa od czasu przełączania tranzystora (krzywa c). Im mniejsza jest ta różnica, tym bliżej prostej AB przemieszcza się punkt pracy podczas przełączania (krzywa a). Podczas przechodzenia tranzystora ze stanu nieprzewodzenia w stan przewodzenia oddziaływanie indukcyjności powoduje, że prąd dopóty nie osiągnie wartości ustalonej, dopóki napięcie UCE nie zmaleje do wartości UCEp (napięcia szczątkowego). Moc tracona podczas włączania tranzystora jest więc w tym przypadku bardzo mała. Natomiast podczas wyłączania prądu w obwodzie o charakterze silnie indukcyjnym zanikające w indukcyjności L pole magnetyczne indukuje na jej zaciskach napięcie dodające się do napięcia zasilania. Powstałe w ten sposób przepięcie może stać się przyczyną uszkodzenia tranzystora. Jako zabezpieczenie przeciwprzepięciowe równolegle do indukcyjności dołącza się spolaryzowaną zaporowo diodę, która podczas wyłączania tranzystora zostaje spolaryzowana w kierunku przewodzenia. Wtedy przez diodę płynie prąd ID..